Hulp bij eenzaamheid
Overal schieten de initiatieven uit de grond: er moet iets gedaan worden aan eenzaamheid... Bij de Stichting Eenzaamheid.info worden ze aangemeld. Er is geen Goed Doel, geen Ouderensteungroep, geen lokale overheid of er moet iets aan eenzaamheid worden gedaan. Dat zou allemaal zo prachtig zijn, als helder was wie er nu eigenlijk moet worden geholpen en waarom.
Eenzaamheid levert een maatschappelijk, een sociaal en economisch probleem op. Maar in essentie is het een individueel probleem, net als hoofdpijn. We voelen ons als maatschappij niet geroepen om achter voordeuren te vragen of ze daar soms hoofdpijn hebben. We zorgen voor informatie en middelen om mensen die om hulp vragen, ter wille te zijn. Waarom zouden we dan bij eenzaamheid wel op mensen af willen stappen om ze te helpen?
Mijn standpunt is: zorg dat de kennis over eenzaamheid wordt verbreid. Zorg dat mensen weten hoe het komt, en vooral: wat je er zelf aan kunt doen. Daar is heel wat voorlichting voor nodig. Eerst aan degenen die als deskundig worden verondersteld. Huisartsen, zorgverlenenden, mantelzorgers, docenten, en therapeuten. Weet, kortom, waar je het over hebt, voor je tot actie over gaat.
RSS feed Commentaar
