Kinderen en eenzaamheid
Ten onrechte wordt vaak gedacht dat eenzaamheid iets is van oudere mensen. Eenzaamheid bij kinderen is een gebied waar zeer weinig wetenschappelijk onderzoek naar verricht is. Toch blijkt uit mijn praktijk dat de wortels van eenzaamheid vaak in de jeugd liggen. Niet iedereen herinnert zich een zorgeloze, blije jeugd. De 'tijd van je leven' is voor velen een tijd die maar beter vergeten kan worden. Gevoelens van niet gewenst zijn, van niet goed genoeg zijn, gepest worden, het zijn gevoelens die samen gaan met eenzaamheid.
Het is prachtig dat het fenomeen kindertelefoon bestaat, maar het geeft impliciet aan dat er veel kinderen zijn die geen vertrouwenspersoon hebben in hun eigen omgeving. Gevoelens van eenzaamheid zijn er nu eenmaal. Ook bij kinderen. Er is echt wel iets aan te doen. Begin met leren over eenzaamheid: wat is het, hoe komt het. Dring niet aan op het leggen van contacten. Dat is vaak helemaal niet waar de behoefte ligt. Zelfvertrouwen opbouwen kan ook door goed te worden in een hobby, ook als dat een hobby is die je in je eentje doet. Laat het talent van een kind tot bloei komen. Dat kan een bron van zelfvertrouwen zijn. Leg niet te veel nadruk op het hebben van vrienden. Ieder heeft eigen behoeften. Respecteer die.

geschreven door Eenzaam, april 04, 2011
geschreven door Merkel, augustus 22, 2011
geschreven door Obd2, februari 02, 2012
