eenzaamheid of sociaal isolement?
Gisteren was ik te gast in een radioprogramma waarin een theatervoorstelling werd genoemd als middel om eenzaamheid tegen te gaan. Een oude dame van 95 vertelde enthousiast hoe ze na de dood van haar mam werd benaderd om haar over te halen mee te doen. Ze was duidelijk nog zeer fris van geest en eerlijk gezegd denk ik niet dat eenzaamheid ooit een werkelijk probleem voor haar was geweest. Ze was zeer zelfredzaam, al leunde ze op een rollator en op de aanwezigheid van veel steun, in de vorm van welzijn (die het theater financiert), vrijwilligers (die die bus bemannen die haar overal brengt) en de inzet van veel enthousiasten (theater) mensen.
Door de mogelijkheden die vrijwilligers en betaalde krachten gezamenlijk bieden, wordt mensen de gelegenheid gegeven mee te doen in de samenleving. Dat is prachtig. Hoe meer, hoe beter, zou ik zeggen.
Er wordt door voorkomen dat mensen zich eenzaam gaan voelen als hun kringetje kleiner wordt.
RSS feed Commentaar
